Facebook: stats on positive and negative posts en

By letatcest on Monday 30 June 2014 13:50 - Comments (7)
Categories: computers, technologie, wetenschap, Views: 1.543

Last Friday I noticed a post on Scoop.it by the Dutch TV programme 'Tegenlicht'. The headline read "Facebook tinkered with users’ feeds for a massive psychology experiment". Maybe nice to use for a science section of a large Dutch news website. Research is research.

Quickly I skimmed the article on Avclub.com where scoop.it pointed to. Maybe interesting. Maybe not.

Click. The article itself on PNAS. I am not a statistician, but I learned when P < 0.05 than it is statistically significant.*

Scrolling through the article, I see some significant values, but the conclusion reads:

"Although these data provide, to our knowledge, some of the first experimental evidence to support the controversial claims that emotions can spread throughout a network, the effect sizes from the manipulations are small (as small as d = 0.001). These effects nonetheless matter given that the manipulation of the independent variable (presence of emotion in the News Feed) was minimal whereas the dependent variable (people’s emotional expressions) is difficult to influence given the range of daily experiences that influence mood (10). More importantly, given the massive scale of social networks such as Facebook, even small effects can have large aggregated consequences (14, 15): For example, the well-documented connection between emotions and physical well-being suggests the importance of these findings for public health. Online messages influence our experience of emotions, which may affect a variety of offline behaviors. And after all, an effect size of d = 0.001 at Facebook’s scale is not negligible: In early 2013, this would have corresponded to hundreds of thousands of emotion expressions in status updates per day."

And, even more important in my case, the publication date:

Published online before print June 2, 2014, doi:10.1073/pnas.1320040111
PNAS June 17, 2014 vol. 111 no. 248788-8790

This means it's been roaming on the Internet since the second of June. Ah well, let's just skip it, I probably just missed it.

Not. Everybody missed it. And in my humble opinion, it shouldn't have caused the amount of attention it received since this weekend. It's interesting, seeing how things work behind the scenes of one of the largest empires Earth has ever seen, but this is just a glimpse and a tiny one.

Why is the world so surprised? It makes no sense at all. It would be surprising if companies which use data and can manipulate it, would not use it, for better or worse.

In this case its results were published. Openly.

The question which should be addressed is the following: why is it not mandatory that companies which aren't 'companies' in the old sense of the word (because they serve the world in a way public institutions would) have to list their experiments openly? All experiments. Just like universities and other knowledge institutions (should) do.

Open Access.
http://tweakers.net/ext/f/8rf6gdGJElqSQzFjIO2Wdx8F/medium.png

*or at least should be, considering all variables are ok, etc. etc.

Peak Fietskrat

Door letatcest op maandag 26 mei 2014 13:17 - Reacties (25)
CategorieŽn: klimaat, observaties, technologie, Views: 4.453

Of de fixie als openbareruimteredder

Spatbordloos en soms zelfs remloos (dan zijn het ineens doortrappers of ‘fixies’) racen hipster-achtige typetjes samen met de kidults (oudere-jongere variant van de hipster) met net iets te hoge snelheid door de stad. Op hun rug een tas van ťťn of ander in vergetelheid geraakt rugzakmerk.

Daar word ik blij van. Erg blij zelfs. Al zorgt de hipster-achtige vaak vanuit een verkeerde nostalgie voor de terugkomst van onzinnige gebruiksvoorwerpen, dit fietskratloze vervoermiddel is daar zeker niet ťťn van.

Het fietskrat, ruimtevreter in elk fietsenrek (‘Dan moeten ze maar grotere fietsenrekken bouwen!’ ‘Van welke ruimte,’ vraag ik dan). Jaren terug ingevoerd door de voorloper van de hipster. Heel lang heeft het geduurd, maar ineens, zo’n zeven jaar geleden, werd het ding normaler. Nu is er rond veel openbare gelegenheden geen enkel plekje meer te vinden waar die zware krengen niet om de schaarse ruimte vechten.
http://tweakers.net/ext/f/3HK6mRgiyS4MVcx0UpM9hVwt/medium.jpg
Maar er gloort hoop! Peak Fietskrat is al bijna in zicht! De voorlopers, de stoere jonge mensen uit het verleden die ooit het fietskrat introduceerden, zijn niet meer. Hun vervanging: magere, met allerlei textielsoorten behangen jong-volwassenen die zo’n belemmering in de bewegingsvrijheid met geen mogelijkheid kunnen verdragen.

Zoals ik net al zei, peak fietskrat zal wellicht nog even op zich laten wachten, al kan het ineens snel gaan met het verdwijnen van een trend.

Waarom denk ik dat we tegen het hoogtepunt aanlopen? Die verklaring is vrij simpel: toen de eerste racefietsframes al meer dan negen jaar geleden omgebouwd werden tot fixies, ofwel fietsen-zonder-rem-maar-met-vastzittend-tandwiel-waardoor-je-anders-moet-leren-remmen, waren het dingen voor een soort van fiets-elite, mensen die heel graag gek doen met hun tweewieler.

Nu enkele jaren verder zien we al een tijd mensen nep-fixies bouwen of ze zelfs gewoon kopen. Het zal niet lang meer duren of een minder sportieve variant met lichte spatborden en wellicht iets minder ver voorovergebogen zit zal het daglicht zien en de ‘normalere’ stadsfietser wil ook zo’n ding.

Dus, rugzak/tasmakers: zoek uw oude ontwerpen maar weer op, maak ze desnoods iets ergonomischer dan 25 jaar geleden en voor je het weet is er weer ruimte in het fietsenrek!

EDIT: voor alle duidelijkheid, ik ben voor de fiets en (tenzij echt noodzakelijk) tegen alles waar een verbrandingsmotor in zit* (zeker in de stad). Maar om de stad nog leefbaarder te maken, is volgens mij ook een soort van sociaal gedrag tussen fietsers nodig. Dit verhaaltje is echter bedoeld als een soort van satire; een grapje. Wellicht zelfs een soort van spiegel.

* en ja, uiteraard is me bekend dat de wereld vooralsnog draait op koolstofhoudende brandstoffen en dat het helaas een utopie is dat we daar snel vanaf zijn, althans zoals de *kuch* wereldleiding zich nu opstelt

Barista

Door letatcest op dinsdag 20 mei 2014 19:47 - Reacties (17)
Categorie: observaties, Views: 3.806

Knotje, tattoos, bril met opvallend montuur, zorgvuldig gestylde gezichtsbeharing. Roestvrijstalen opgietkan-met-zwanenhals in de hand. Voor zich een potje of kopje met daaronder een weegschaaltje. Het gewicht is goed, de beringde linkerhand verplaatst het kopje met porseleinen filterhouder van de weegschaal naar de toontbank. Het weegschaaltje kan het gewicht van het water niet aan en is ook niet waterdicht. Dat is niet zo handig, maar hij is heel precies. Dat is heel belangrijk. Een vloeiende beweging. Het water glijdt in een mooie, strakke straal uit de tuit van de kan. Niet meer dan 96 graden, liefst rond de negentig en vooral geen geklater. Uitschenken met een waterkoker is uit den boze; dan stort het water zich er met veel te veel geweld in. De vers gemalen koffie moet mooi ronddolen in het filter. Daarna roeren met een houten staaf of spatel. Even. Rustig. Wachten. Weer wat water opschenken en weer even wachten. Daarna de kopjes met niet te dikke rand, anders smaakt het niet. Ruik dat aroma, proef die lichte zuren en mooie bitters.

Twee schepjes
Tattooloos, knotjesloos en speciale-schenkkanloos stroomt het net van de kook zijnde water in het papieren filter, in vorm gehouden door slechts een bruin aangeslagen – maar verder niet vieze – plastic koffiefilterhouder. Twee schepjes voor mij. Dan is het goed. Sommigen willen een half schepje meer of minder. Prima, kost niet veel moeite. Misschien voor de efficiency nog een keer een tweede filterhoudertje erbij kopen. Kan ik in ťťn ruk doorgieten, alsof het naast elkaar staande shot-glaasjes zijn.

Van een kwalitatief goede koffie kan ik al jaren genieten. Wat voor vorm de koffie ook heeft. Een French Press of een perculator. Een hydrocompresso of een gewoon filter. Op sommige plekken presteren ze het zelfs goede koffie te zetten in van die grote koffiezetters-met-filter. Het luistert nauw. Te veel koffie, dan wordt het bitter en ondrinkbaar sterk. Te weinig? Tja, dan is het niets.

Gewoon gemalen koffie in een kopje gooien en dan heet water erbij. Even wachten en niet de laatste slok te actief nemen. Een potje op een kopje met wat licht-gezoete koffie zoals in veel landen in het Verre Oosten. Prima te drinken. Of is dat net zoiets als dat die goedkope wijn in Frankrijk echt heerlijk was maar thuis toch niet zo?

Barman
Het is een vak, goede koffie. Maar waarom gebruiken we daar het italiaanse woord voor barman voor? Veel koffie in ItaliŽ is trouwens helemaal niet te drinken, zeker niet die van dat lieve oude baasje in dat kleine barretje in het dito dorpje met z’n veel te hete kopjes en verbrande koffie. Het enige wat die koffie nog drinkbaar maakt, is uiteindelijk de scheut grappa die hij er voor tien luttele centen extra nog bij gooit..

Een barman (m/v) is iemand die dranken bereidt, althans volgens onze woordenboeken. Een barista is iemand die barman is, althans volgens verschillende geraadpleegde woordenboeken Italiaans/Nederlands. Het is bijna beledigend dat iemand die zich in het noorden van Europa en in Noord-Amerika barista noemt, zich alleen mag bezighouden met ‘de kunst van koffie’. En eigenlijk tegenwoordig vaker met de kunst van het maken van een soort warme chocolademelk met koffiesmaak of zoet ijsje wat niet veel meer met koffie te maken heeft.

Nee, geef mij in Nederland maar een barman of -vrouw, in Engeland een bartender, in ItaliŽ een barista, in Duitsland een Barmann, in Spanje een camarero en op Mars iets heel anders. Als ie maar goede koffie maakt, een goed pilsje kan tappen en weet hoe glazen te poleren.

IBM 604 uit 1948 (2)

Door letatcest op zaterdag 18 januari 2014 11:40 - Reacties (2)
CategorieŽn: computers, technologie, Views: 3.367

Ooit, lang geleden, filmde ik in het IBM museum 'Haus zur Geschichte der IBM Datenverarbeitung' in Sindelfingen een werkende IBM 604 computer uit 1948 in samenwerking met de kaartlezer/ponsmachine.



De naam van de verteller is Hans Sprengler, iets waar ik onlangs bij toeval achter kwam, vandaar deze repost van een eerder blog met hetzelfde filmpje (maar dat kan natuurlijk nooit iemand vervelen ;) )

Ubuntu Edge: ook zonder voldoende backers van belang

Door letatcest op dinsdag 13 augustus 2013 21:14 - Reacties (32)
CategorieŽn: computers, technologie, Views: 4.965

Met de Ubuntu Edge telefoon gaf Canonical zichzelf een pittige opdracht: breng 32 miljoen dollar middels crowdfunding bij elkaar en bouw dan een telefoon. Of dat ambitieuze doel gehaald wordt, lijkt op dit moment weinig reŽel met nog negen dagen te gaan (en de teller rond zo'n dertig procent van het totaalbedrag).
Ubuntu Edge
Toch zet Canonical met het concept van de Ubuntu Edge voor het eerst sinds lange tijd weer eens een echte belangrijke verandering in telefoonland in de schijnwerpers, namelijk een apparaat dat functioneert als de totale hub voor alle* computationele activiteiten.

Canonical is echt niet de eerste die over een hybride all-in-one computer denkt. Het is voor zover ik weet wel de eerste die ook daadwerkelijk een visie heeft voor ťťn besturingssysteem en ťťn interface op alle momenteel bestaande apparaten - of beter form factors.

De Edge is in je broekzak een smartphone, maar thuis of op kantoor is het die veelzijdige desktop door het ding aan te sluiten op een beeldscherm en een (bluetooth) muis en toetsenbord.

Ik denk dat dit een blik op de nabije toekomst is: kleine apparaten die net zo krachtig zijn als een gemiddelde laptop. Ook kun je al die apparaatjes gebruiken als all-purpose computer, maar ook als simplistisch ding, zoals de huidige smartphones.

Door middel van gestandaardiseerde (online) applicaties, via HTML5 of QT, wordt ook de noodzaak (eh, cashcow) van verschillende incarnaties van apps overbodig.

Ik hoop dat dit project slaagt, dan heb ik eindelijk een apparaat wat voldoet aan mijn toekomstbeeld. Maar ook als het niet lukt, dan heeft het Ubuntu en Canonical in ieder geval een hoop naamsbekendheid bij een groter publiek gegeven en daarmee misschien ook potentiŽle partners voor het verwezenlijken van deze visie?

De tijd zal het leren, maar aangezien ik toch echt wel eens een nieuwe telefoon kan gebruiken, pledge nog even een dag of negen mee!

Het betalen gaat overigens via Paypal, mocht je een Credit Card aan je account gekoppeld hebben, dan werkt betalen boven een bepaald bedrag alleen als je CC geverifieerd is, m.a.w. in het geval van een pledge voor een telefoon)

Binnen Europa geldt geen invoerheffing en distributie gaat via Verenigd Koninkrijk, dus:
695 + 30 = 725 Dollar ≈ 547 Euro zonder verdere kosten. (edit: 14/8)


Nog even de specs natuurlijk:
* Dual boot Ubuntu mobile OS en Android
* Volledig geÔntegreerde Ubuntu desktop PC (gedockt)
* Snelste multi-core CPU, 4GB RAM, 128GB opslag
* Micro-SIM
* 4.5in 1,280 x 720 HD sapphire crystal display
* 8mp achterzijde-camera, 2mp voorzijde-camera
* Dual-LTE, dual-band 802.11n Wi-Fi, Bluetooth 4, NFC
* GPS, accelerometer, gyro, nabijheids-sensor, kompas, barometer
* Stereo speakers met HD audio, dual-mic opname, Active Noise Cancellation
* 11-pin connector providing simultaneous MHL and USB OTG
* 3.5mm jack
* Silicon-anode Li-Ion batterij
* 64 x 9 x 124mm


* Ok, waarschijnlijk laat iets als lokale videobewerking nog even op zich wachten en functioneren als supercomputer zal ook lastig zijn...

Goed artikel over Canonical, Ubuntu, Shuttleworth en commentaar van andere belangrijke spelers in de Linux-markt op Ars Technica: http://arstechnica.com/in...-an-unprofitable-company/

En het forumtopic: Ubuntu Edge