Mini Maker Faire (2)

Door letatcest op zaterdag 20 oktober 2012 19:04 - Reacties (6)
Categorieën: computers, klimaat, observaties, technologie, treinschrijven, wetenschap, Views: 2.843

Nu is het de Maker Faire in Groningen die het landelijke nieuws haalt. Ruim een eeuw eerder kon je verschillende interessante lokale projecten vinden in de provincie met diezelfde naam die het grootste gedeelte van het land nog moest ontberen, namelijk projecten die later bekend zouden worden onder nutsvoorzieningen. Zoals Uithuizen met een gasbedrijf in 1905, Middelstum met z'n eigen elektriciteitscentrale in 1910 en iets eerder Groningen stad met een eigen waterleidingbedrijf in 1881. Ja, die provincie was er als de kippen bij.
Mini Maker Faire Groningen 2012
Herhaalt die geschiedenis zich nu? Is het kleinschalige enthousiasme en vooral ook doorzettingsvermogen, een voorbode voor wat komen gaat? Dat zou toch prettig zijn. Een wereld waar we lokaal mens zijn met toch een wereldwijde markt, alleen dan een markt van ideeën en niet zozeer een markt van fysieke objecten, want die maak je thuis. Of anders ergens in de buurt. En als het niet in de buurt kan, dan moet het wel heel raar lopen wil dat écht niet kunnen. En als het kan, maar het is er nog niet, dan regel je het toch zelf? Of met iemand. En die kan dan weer aan de andere kant van de wereld wonen.

Zover is het nog niet. Nog lang niet? Dat is twijfelachtig. Maar terug naar Groningen en de eerste officiële Mini Maker Faire op het Europese vaste land.

Impressie
Veel blanke mannen en in iets minder grote hoeveelheden de dito vrouw. Praktische schoenen - werkschoenen. Broek-met-van-die-zakken-aan-de-zijkant. Daarnaast allerlei pluimage, veel kinderen die zich vergapen aan grappen die uit te halen zijn met... alles eigenlijk.

Materiaal van de toekomst: hout, voor de bulk. Verder elektronica om de boel slimmer te maken en kunststoffen van 'bioplastic'. Handig, want afbreekbaar. Verder ook vast wat niet-afbreekbare kunststoffen, maar een kniesoor die daar nu al over gaat zeuren.

Verwerkingsmethoden: van al eeuwen bekend tot vrij nieuw. Hamer, spijker, schoef en boor. Ze zijn er allemaal nog. Daarnaast nu dus de 3D-printer in allerlei vormen en met vele verschillende printmogelijkheden. En is de 3D-printer er voor het kleine, fijne werk, voor radertjes en ander klein spul, de dingen zelf zitten vaak in een omkisting van hout. En dat hout, dat ziet er heel erg strak uit. Zo strak doet mijn figuurzaag van de timmerclub dat niet!

Laser-snijden
Het antwoord op de vraag hoe te zagen dezer dagen is vrij simpel en komt uit de metaalindustrie: de laser cutter. Met laser cutting is vrijwel elke twee-dimensionale vorm uit een plaat hout te krijgen. En nu de nieuwigheid er nog niet vanaf is, is ook de donkere verkleuring van het verbrande hout langs de randen nog een optisch mooi gegeven, al zal die verkleuring snel de weg van de afgeronde 'web 1.0' randjes van oud photoshop-werk volgen.

Allemaal inspirerende zaken, waarbij ik toch niet echt een bevredigend antwoord heb gekregen op de vraag waarom men zo graag met de open-source gedachte te koop loopt en die gedachte ook aan iedereen uitlegt, terwijl er bijna geen andere OS-en dan Windows of OSX te bewonderen waren. Ok, in een klein hoekje in het Pomphuis was ruimte voor verschillende Linux-desktops waarachter verscheidene pubers kunsten vertoonden met zo snel mogelijk dingen op de command line typen. En kom nou niet met het argument dat de command line nog zo hard nodig is bij populaire distro's. Wel Blender, Inkscape en Gimp gebruiken, maar dat toch op een Win-compu.

Voor mij waren de 'Talks' het interessantst, al heb ik ze niet allemaal gevolgd. Binnen de opzet van het festival hadden die misschien een betere plek mogen krijgen, vooral ook omdat de ruimte vlak naast de grote, lawaaiige werkplaats lag. Aan de andere kant was het wel heel toegankelijk op deze manier: het was niet zo'n zaaltje waar je eigenlijk niet naar binnen durfde.

Ergens in de wandelgangen pikte ik nog op dat mensen het jammer vonden dat het niet meer in 'het westen' plaatsvond. Tja, als ik me dan een voorstelling maak van hoe het nou zou zijn als dit op het Westergasterrein zou plaatsvinden. Direct gekaapt door de bakfietsmaffia, de 'biologische, ik ben zo gezellig'-koks, de 'experience' zou leidend zijn, niet het echte verhaal. De 'talks' zouden ook op een hoog plan getild worden; TED moet het zijn! De mensen zouden ook rondlopen op UGGS (of wat er nu hip is).

Ik denk dat het pas doordringt in Amsterdam als het híp is. Dus wie loopt er nou eigenlijk achter?

Toffe geekdingen op Maker Faire

Door letatcest op vrijdag 19 oktober 2012 12:07 - Reacties (9)
Categorieën: computers, games, technologie, Views: 2.580

Omdat ik 3D-printing wel eens in het echt wil zien in plaats van utopische blogs over te schrijven, leek het mij een goed idee om morgen te gaan kijken op de Groningse Maker Faire, #MF050.

Maar is dat de reis vanuit Amsterdam waard? Is het niet een Gathering of Geitenwollensokkengeeks? Als ik zo het programma bekijk, zal er vast wel ergens een verdwaalde hippie rondzwerven, maar hoe meer zielen hoe meer vreugd.

Wat is een Maker Faire?
Volgens de site van het festival, mf050.nl, is "een 'maker' iemand die zelf oplossingen verzint voor problemen of uitdagingen. Soms zijn de oplossingen zinnig, soms onzinnig. De term komt uit Amerika, waar Maker Faires sinds 2006 een begrip zijn. Op de Groningen Mini Maker Faire (MF050) kan iedereen zijn of haar makership verkennen in één van de vele workshops."

Het kan dan ook geen toeval zijn dat er onlangs door de Groene Amsterdammer en enkele Tegenlicht-afleveringen aandacht werd besteed aan kleinschalig en ambachtelijk. Maar ook door wereldwijd ietwat gezaghebbender bladen, namelijk The Economist en Wired, die het als de nieuwe Industriële Revolutie bestempelen, al wordt dat laatste wel vaker ergens over gezegd.

Enkele programma-onderdelen:
Chordify: Kunstmatige Intelligentie software die in staat is om live van muziek de gitaarakkoorden te bepalen, zodat mensen de muziek kunnen naspelen, is ook online te proberen
Epic Tech: Ontwikkel en programmeer elektronica en LEGO-robots, maak kennis met de wereld van computerbeveiliging en PHP-webontwikkeling en nog veel meer, zoals live Angry Birds spelen (ben benieuwd hoe dat eruit ziet)
Fablab Area: eindelijk eens naar een Fablab (had ik natuurlijk ook gewoon in A'dam een keer langs kunnen gaan) en zelf 3D-printen

En verder veel gave dingen, zie daarvoor het programma.

Maar wat zijn dan die 'geekdingen'? Als ik zo door het programma ga, dan hebben heel veel spullen, producten, performances en workshops wel iets te maken met programmeren, mechanische- of elektrotechnische oplossingen. Volgens mij ruim voldoende.

Aangezien er bij het gemiddelde Amerikaanse festival makkelijk zo'n 50.000 mensen komen opdagen, ben ik benieuwd hoe het de Groningers vergaat. Ik ga er in ieder geval een kijkje nemen, niet in de laatste plaats omdat het mij een soort van NEMO-voor-volwassenen gevoel geeft.

De onnozele eindgebruiker*

Door letatcest op zaterdag 22 september 2012 11:50 - Reacties (15)
Categorieën: computers, verbazingwekkend, Views: 4.560

"Ik heb een virus! Kun je me helpen?" waarbij het woord 'virus' door praktisch elk computerprobleem te vervangen is: een onleesbaar Word-document, een defect programma, een haperend besturingssysteem, een oninstalleerbare printer, een kapotte muis, een per ongeluk gedraaid beeldscherm of de ineens veranderde toetsenbordindeling.

Iedereen met meer dan gemiddelde computerervaring zal zich regelmatig met een van deze vragen geconfronteerd zien. Vervelend, maar begrijpelijk: voor de meeste mensen is de computer thuis vooral een internetstation geworden. Op de werkplek is vaak een helpdesk die op kan komen draven, dus meer kennis is misschien wel handig, maar niet van levensbelang.

Toch is er een groeiende groep die volledig afhankelijk is van de computer, maar die groep heeft geen helpdesk. Hun computer is hét instrument waarmee ze geld verdienen, alleen doen ze dit niet in een groot bedrijf. Ze zijn volledig afhankelijk van die uit de kluiten gewassen rekenmachine, alleen hebben ze geen idee hoe zelfs het meest basale probleem op te lossen of te voorkomen.

"Nee, het interesseert me écht níet, die stomme computers, écht níet! Dus,... wáárom zou ik er ook maar íets van moeten weten?" Verontwaardigd kijken ze me aan. Ze willen duidelijk de strijd aangaan waarom zij écht níet hoeven te weten hoe hun ding werkt. Ik heb toch het idee dat ik steekhoudende argumenten kan verzinnen waarom enige basiskennis handig, nee in hun geval zelfs onontbeerlijk is. Basiskennis is in dit geval echt niet veel meer dan op internet kunnen opzoeken hoe iets op te lossen, want daar staat het net vol mee. Ik vraag niet meer dan het kunnen verwisselen van een band met de reserveband van een auto. Echt niet meer.

Mensen die professioneel een instrument bespelen, kunnen dat instrument vaak prima deels uit elkaar halen en schoonmaken of een snaar verwisselen. Voor het grote, ingewikkelde werk zullen zij het ding naar een specialist brengen, maar het zou toch lastig zijn als een violist een snaar niet zelf kan vervangen. Dat zouden we allemaal belachelijk vinden, want het hoort toch bij je werk...

Maar nee, het interesseert me écht níet! Waarom ga je dan jaren naar school? Daar leerde je ook van alles wat je misschien niet interesseerde. Waarom moest je dan een rijbewijs halen? Dat gas intrappen kan ook zonder.

Als je een zwerver in een schoon huis zet, is de vraag hoe lang het huis er zo uit zal zien. Eigenlijk zijn de meeste computergebruikers een soort zwervers: ze kunnen de deur openmaken, maar de rest zal wel.

De nabije toekomst wordt wat dat betreft steeds maar onduidelijker door het steeds verder dichttimmeren van besturingssystemen en problemen zullen waarschijnlijk minder vaak voorkomen door het gebruik 'in de cloud'. Hoe meer besturingssystemen zich half of helemaal online zullen manifesteren, zoals Google Chrome, hoe minder fouten de gebruiker zou moeten kunnen maken. Aan de andere kant wordt het oplossen van een probleem ook steeds lastiger, stel nou dat om wat voor reden dan ook een flashdrive niet wil mounten...

*De strekking van deze post is vrij vergelijkbaar met de vorige. Echter, enkelen merkten op dat het daar eerder een rant betreft. Daar kon ik me wel in vinden. Bij deze.

De schaal van het universum

Door letatcest op maandag 19 maart 2012 14:04 - Reacties (12)
Categorieën: observaties, verbazingwekkend, wetenschap, Views: 5.516

Het ons omringende heelal is groot en dat kan nooit anders zijn dan een understatement. De andere kant op is alles weer heel klein. Wij dus ook. Maar dat mag de pret niet drukken om je af en toe even te verbazen over alles klein en groot.

Lang geleden, in 1977 om precies te zijn, bracht het echtpaar Eames een video uit met de titel 'Powers of Ten'. Nu hebben Cary en Michael Huang daar een moderne opvolger van gemaakt in Flash.

Helaas kan ik geen andere objecten dan video of audio hier embedden, vandaar hier de link naar de - ook altijd mooie - Nasa Astronomy Picture of the Day site:



Zie bijvoorbeeld ook het 'formaat' van het spel Minecraft (groot) en andere fun facts

Het origineel mag natuurlijk niet ontbreken en gelukkig hebben de erven Eames in augustus 2010 besloten dat het blijven opsporen en blokkeren van het prachtige filmpje uit 1977 een ondoenlijke zaak is en postten ze het onder hun eigen naam op Youtube:



* Ik heb de NASA-link gebruikt omdat ik er vanuit ga dat de NASA een langer leven beschoren is dan een persoonlijke website

Edit: lees de teksten bij de plaatjes in de animatie: hilarisch soms maar vooral heel goed voorzien van achtergrondinfo met extreem weinig woorden:
Flevopolder?

Edit 2: ik zag ooit een animatie die Robert Dijkgraaf gebruikte in een lezing die ik nooit terug heb kunnen vinden waarbij een 'camera' met enorme snelheid langs honderden galaxy's vliegt.. als iemand toevallig... graag!

IBM 604 uit 1948

Door letatcest op vrijdag 9 maart 2012 11:50 - Reacties (8)
Categorieën: computers, technologie, Views: 6.232

Ooit, lang geleden, filmde ik in het IBM museum in Sindelfingen een werkende IBM 604 computer uit 1948 in samenwerking met de kaartlezer/ponsmachine.

Programma's, of applicaties, werden geladen door een groot patch-paneel in de computer te klikken. Een soort grote Gameboy cartridge maar dan een tikkie groter...



Helaas is de naam van de oude heer die het verhaal doet, me ontschoten en tja, de mail uit die tijd bestaat ook niet meer.

De computer komt uit de collectie van het Computer Museum van de UvA en bevindt zich in Science Center NEMO te Amsterdam (zonder ponskaartmachine, dus niet functioneel), maar is helaas niet meer te bezichtigen in de vaste collectie. Het filmpje is ook van NEMO, maar net als de computer daar niet meer live te bezichtigen.

(in een toekomstige post heb ik ontdekt wat de naam van de verteller is)