Peak Fietskrat

Door letatcest op maandag 26 mei 2014 13:17 - Reacties (25)
CategorieŽn: klimaat, observaties, technologie, Views: 7.886

Of de fixie als openbareruimteredder

Spatbordloos en soms zelfs remloos (dan zijn het ineens doortrappers of ‘fixies’) racen hipster-achtige typetjes samen met de kidults (oudere-jongere variant van de hipster) met net iets te hoge snelheid door de stad. Op hun rug een tas van ťťn of ander in vergetelheid geraakt rugzakmerk.

Daar word ik blij van. Erg blij zelfs. Al zorgt de hipster-achtige vaak vanuit een verkeerde nostalgie voor de terugkomst van onzinnige gebruiksvoorwerpen, dit fietskratloze vervoermiddel is daar zeker niet ťťn van.

Het fietskrat, ruimtevreter in elk fietsenrek (‘Dan moeten ze maar grotere fietsenrekken bouwen!’ ‘Van welke ruimte,’ vraag ik dan). Jaren terug ingevoerd door de voorloper van de hipster. Heel lang heeft het geduurd, maar ineens, zo’n zeven jaar geleden, werd het ding normaler. Nu is er rond veel openbare gelegenheden geen enkel plekje meer te vinden waar die zware krengen niet om de schaarse ruimte vechten.
http://tweakers.net/ext/f/3HK6mRgiyS4MVcx0UpM9hVwt/medium.jpg
Maar er gloort hoop! Peak Fietskrat is al bijna in zicht! De voorlopers, de stoere jonge mensen uit het verleden die ooit het fietskrat introduceerden, zijn niet meer. Hun vervanging: magere, met allerlei textielsoorten behangen jong-volwassenen die zo’n belemmering in de bewegingsvrijheid met geen mogelijkheid kunnen verdragen.

Zoals ik net al zei, peak fietskrat zal wellicht nog even op zich laten wachten, al kan het ineens snel gaan met het verdwijnen van een trend.

Waarom denk ik dat we tegen het hoogtepunt aanlopen? Die verklaring is vrij simpel: toen de eerste racefietsframes al meer dan negen jaar geleden omgebouwd werden tot fixies, ofwel fietsen-zonder-rem-maar-met-vastzittend-tandwiel-waardoor-je-anders-moet-leren-remmen, waren het dingen voor een soort van fiets-elite, mensen die heel graag gek doen met hun tweewieler.

Nu enkele jaren verder zien we al een tijd mensen nep-fixies bouwen of ze zelfs gewoon kopen. Het zal niet lang meer duren of een minder sportieve variant met lichte spatborden en wellicht iets minder ver voorovergebogen zit zal het daglicht zien en de ‘normalere’ stadsfietser wil ook zo’n ding.

Dus, rugzak/tasmakers: zoek uw oude ontwerpen maar weer op, maak ze desnoods iets ergonomischer dan 25 jaar geleden en voor je het weet is er weer ruimte in het fietsenrek!

EDIT: voor alle duidelijkheid, ik ben voor de fiets en (tenzij echt noodzakelijk) tegen alles waar een verbrandingsmotor in zit* (zeker in de stad). Maar om de stad nog leefbaarder te maken, is volgens mij ook een soort van sociaal gedrag tussen fietsers nodig. Dit verhaaltje is echter bedoeld als een soort van satire; een grapje. Wellicht zelfs een soort van spiegel.

* en ja, uiteraard is me bekend dat de wereld vooralsnog draait op koolstofhoudende brandstoffen en dat het helaas een utopie is dat we daar snel vanaf zijn, althans zoals de *kuch* wereldleiding zich nu opstelt

Barista

Door letatcest op dinsdag 20 mei 2014 19:47 - Reacties (17)
Categorie: observaties, Views: 5.979

Knotje, tattoos, bril met opvallend montuur, zorgvuldig gestylde gezichtsbeharing. Roestvrijstalen opgietkan-met-zwanenhals in de hand. Voor zich een potje of kopje met daaronder een weegschaaltje. Het gewicht is goed, de beringde linkerhand verplaatst het kopje met porseleinen filterhouder van de weegschaal naar de toontbank. Het weegschaaltje kan het gewicht van het water niet aan en is ook niet waterdicht. Dat is niet zo handig, maar hij is heel precies. Dat is heel belangrijk. Een vloeiende beweging. Het water glijdt in een mooie, strakke straal uit de tuit van de kan. Niet meer dan 96 graden, liefst rond de negentig en vooral geen geklater. Uitschenken met een waterkoker is uit den boze; dan stort het water zich er met veel te veel geweld in. De vers gemalen koffie moet mooi ronddolen in het filter. Daarna roeren met een houten staaf of spatel. Even. Rustig. Wachten. Weer wat water opschenken en weer even wachten. Daarna de kopjes met niet te dikke rand, anders smaakt het niet. Ruik dat aroma, proef die lichte zuren en mooie bitters.

Twee schepjes
Tattooloos, knotjesloos en speciale-schenkkanloos stroomt het net van de kook zijnde water in het papieren filter, in vorm gehouden door slechts een bruin aangeslagen – maar verder niet vieze – plastic koffiefilterhouder. Twee schepjes voor mij. Dan is het goed. Sommigen willen een half schepje meer of minder. Prima, kost niet veel moeite. Misschien voor de efficiency nog een keer een tweede filterhoudertje erbij kopen. Kan ik in ťťn ruk doorgieten, alsof het naast elkaar staande shot-glaasjes zijn.

Van een kwalitatief goede koffie kan ik al jaren genieten. Wat voor vorm de koffie ook heeft. Een French Press of een perculator. Een hydrocompresso of een gewoon filter. Op sommige plekken presteren ze het zelfs goede koffie te zetten in van die grote koffiezetters-met-filter. Het luistert nauw. Te veel koffie, dan wordt het bitter en ondrinkbaar sterk. Te weinig? Tja, dan is het niets.

Gewoon gemalen koffie in een kopje gooien en dan heet water erbij. Even wachten en niet de laatste slok te actief nemen. Een potje op een kopje met wat licht-gezoete koffie zoals in veel landen in het Verre Oosten. Prima te drinken. Of is dat net zoiets als dat die goedkope wijn in Frankrijk echt heerlijk was maar thuis toch niet zo?

Barman
Het is een vak, goede koffie. Maar waarom gebruiken we daar het italiaanse woord voor barman voor? Veel koffie in ItaliŽ is trouwens helemaal niet te drinken, zeker niet die van dat lieve oude baasje in dat kleine barretje in het dito dorpje met z’n veel te hete kopjes en verbrande koffie. Het enige wat die koffie nog drinkbaar maakt, is uiteindelijk de scheut grappa die hij er voor tien luttele centen extra nog bij gooit..

Een barman (m/v) is iemand die dranken bereidt, althans volgens onze woordenboeken. Een barista is iemand die barman is, althans volgens verschillende geraadpleegde woordenboeken Italiaans/Nederlands. Het is bijna beledigend dat iemand die zich in het noorden van Europa en in Noord-Amerika barista noemt, zich alleen mag bezighouden met ‘de kunst van koffie’. En eigenlijk tegenwoordig vaker met de kunst van het maken van een soort warme chocolademelk met koffiesmaak of zoet ijsje wat niet veel meer met koffie te maken heeft.

Nee, geef mij in Nederland maar een barman of -vrouw, in Engeland een bartender, in ItaliŽ een barista, in Duitsland een Barmann, in Spanje een camarero en op Mars iets heel anders. Als ie maar goede koffie maakt, een goed pilsje kan tappen en weet hoe glazen te poleren.

IBM 604 uit 1948 (2)

Door letatcest op zaterdag 18 januari 2014 11:40 - Reacties (2)
CategorieŽn: computers, technologie, Views: 5.281

Ooit, lang geleden, filmde ik in het IBM museum 'Haus zur Geschichte der IBM Datenverarbeitung' in Sindelfingen een werkende IBM 604 computer uit 1948 in samenwerking met de kaartlezer/ponsmachine.



De naam van de verteller is Hans Sprengler, iets waar ik onlangs bij toeval achter kwam, vandaar deze repost van een eerder blog met hetzelfde filmpje (maar dat kan natuurlijk nooit iemand vervelen ;) )

Ubuntu Edge: ook zonder voldoende backers van belang

Door letatcest op dinsdag 13 augustus 2013 21:14 - Reacties (32)
CategorieŽn: computers, technologie, Views: 6.310

Met de Ubuntu Edge telefoon gaf Canonical zichzelf een pittige opdracht: breng 32 miljoen dollar middels crowdfunding bij elkaar en bouw dan een telefoon. Of dat ambitieuze doel gehaald wordt, lijkt op dit moment weinig reŽel met nog negen dagen te gaan (en de teller rond zo'n dertig procent van het totaalbedrag).
Ubuntu Edge
Toch zet Canonical met het concept van de Ubuntu Edge voor het eerst sinds lange tijd weer eens een echte belangrijke verandering in telefoonland in de schijnwerpers, namelijk een apparaat dat functioneert als de totale hub voor alle* computationele activiteiten.

Canonical is echt niet de eerste die over een hybride all-in-one computer denkt. Het is voor zover ik weet wel de eerste die ook daadwerkelijk een visie heeft voor ťťn besturingssysteem en ťťn interface op alle momenteel bestaande apparaten - of beter form factors.

De Edge is in je broekzak een smartphone, maar thuis of op kantoor is het die veelzijdige desktop door het ding aan te sluiten op een beeldscherm en een (bluetooth) muis en toetsenbord.

Ik denk dat dit een blik op de nabije toekomst is: kleine apparaten die net zo krachtig zijn als een gemiddelde laptop. Ook kun je al die apparaatjes gebruiken als all-purpose computer, maar ook als simplistisch ding, zoals de huidige smartphones.

Door middel van gestandaardiseerde (online) applicaties, via HTML5 of QT, wordt ook de noodzaak (eh, cashcow) van verschillende incarnaties van apps overbodig.

Ik hoop dat dit project slaagt, dan heb ik eindelijk een apparaat wat voldoet aan mijn toekomstbeeld. Maar ook als het niet lukt, dan heeft het Ubuntu en Canonical in ieder geval een hoop naamsbekendheid bij een groter publiek gegeven en daarmee misschien ook potentiŽle partners voor het verwezenlijken van deze visie?

De tijd zal het leren, maar aangezien ik toch echt wel eens een nieuwe telefoon kan gebruiken, pledge nog even een dag of negen mee!

Het betalen gaat overigens via Paypal, mocht je een Credit Card aan je account gekoppeld hebben, dan werkt betalen boven een bepaald bedrag alleen als je CC geverifieerd is, m.a.w. in het geval van een pledge voor een telefoon)

Binnen Europa geldt geen invoerheffing en distributie gaat via Verenigd Koninkrijk, dus:
695 + 30 = 725 Dollar ≈ 547 Euro zonder verdere kosten. (edit: 14/8)


Nog even de specs natuurlijk:
* Dual boot Ubuntu mobile OS en Android
* Volledig geÔntegreerde Ubuntu desktop PC (gedockt)
* Snelste multi-core CPU, 4GB RAM, 128GB opslag
* Micro-SIM
* 4.5in 1,280 x 720 HD sapphire crystal display
* 8mp achterzijde-camera, 2mp voorzijde-camera
* Dual-LTE, dual-band 802.11n Wi-Fi, Bluetooth 4, NFC
* GPS, accelerometer, gyro, nabijheids-sensor, kompas, barometer
* Stereo speakers met HD audio, dual-mic opname, Active Noise Cancellation
* 11-pin connector providing simultaneous MHL and USB OTG
* 3.5mm jack
* Silicon-anode Li-Ion batterij
* 64 x 9 x 124mm


* Ok, waarschijnlijk laat iets als lokale videobewerking nog even op zich wachten en functioneren als supercomputer zal ook lastig zijn...

Goed artikel over Canonical, Ubuntu, Shuttleworth en commentaar van andere belangrijke spelers in de Linux-markt op Ars Technica: http://arstechnica.com/in...-an-unprofitable-company/

En het forumtopic: Ubuntu Edge

Webapps, waar blijven ze?

Door letatcest op maandag 25 februari 2013 15:40 - Reacties (12)
CategorieŽn: computers, observaties, technologie, verbazingwekkend, Views: 6.255

Met alle 'buzz' rond Firefox OS en Ubuntu Phone zouden we haast vergeten dat de belofte rond 'webapps' al een tijdje rondzingt. Ik moest direct denken aan een stuk wat ik schreef voor een niet meer bestaande website in juni 2011:
Smartphones en apps, gaat het daar mis?

Dit stuk schrijf ik op een klein computertje met een belofte. De belofte dat browsers ooit krachtig genoeg zouden zijn om te dienen als plek om programma’s in te draaien. Die lijkt dan ingelost. Ik zie niets anders voor me dan een browser en daarin doe ik alles. De grote, touchscreen-vriendelijke knoppen zijn niets anders dan links die verwijzen naar on- en offline applicaties die je gebruikt.

Een dergelijke toekomst werd al aan het eind van de twintigste eeuw door enkele visionairs voorspeld. Op allerhande apparaten – zoals PDA’s, thin clients, desktops en telefoons – zou je over dezelfde programma’s kunnen beschikken, zolang er maar een browser op staat.

Iets gooide aan het begin van de 21ste eeuw roet in het eten. Sommige browserbouwers hielden zich niet aan de afspraken en daarmee bleef het idee van de browser als omgeving nogal kreupel. Gelukkig ontstond er na een lange tijd van IE-dominantie een browseroorlog en lijken de verschillende bladerprogramma’s zich aardig te houden aan de standaarden. Tijd voor een feestje! Of toch niet?

Ondanks dat ook de browsers van de meeste smartphones er helemaal klaar voor lijken te zijn, houdt iets deze revolutie tegen. De merkafhankelijke Apps.
“Ik heb een telefoon/pad/phone/tab/slate/dinges* van/met Blackberry/iOS/Android-phone/Symbian^3/Windows Phone 7/Maemo-phone/OS?* en een market/app store/app world/winkeltje* en …”
Het wordt er in ieder geval niet handiger op. De kanalen zijn niet onderling benaderbaar en de programmaatjes niet of moeilijk uitwisselbaar. Daaraan gekoppeld driedubbele verdienmodellen, gepersonaliseerde advertenties en ontelbare andere verwijzingen en niemand ziet nog door de bomen het bos.

Alle apparaten waar het om gaat hebben browsers aan boord. De meesten kunnen ook het gros van de HTML5 specificaties aan en toch lopen de meeste applicatiebouwers daar met een grote boog omheen. Soms kun je zelfs betwijfelen of ze er Łberhaupt aan denken. Bij de verschillende peilingen die bijhouden waar mensen voor willen ontwikkelen staan over het algemeen alleen de verschillende platformen. Applicaties ontwikkelen voor de browser lijkt voor het gemak maar even vergeten te worden, al had men in 2009 nog goede hoop.

Op dit moment maak ik zelf binnen de browser gebruik van fotobewerkingssoftware, filmbewerkingssoftware, een tekstverwerker, spreadsheets, muziekspelers, email (oh ja…), kranten lezen, verschillende games, sociale media en een heleboel andere dingen. Voor al deze toepassingen waren losstaande programma’s nodig die je apart moest installeren. Misschien komt het door het gevoel wat men heeft: een applicatie installeren geeft een gevoel van bezit.

Maar ja, de muziek-CD heeft het al jaren geleden afgelegd tegen opslag op onduidelijke plekken waarbij het ‘hebben’ van muziek al lang niet meer fysiek is, slechts nog als idee in je hoofd. Hopelijk blazen al die app-stores elkaar gewoon op. Einde verhaal. Dan hoeven bijvooreeld kranten zich ook geen zorgen meer te maken over welk aandeel van de abonnementsprijs afgestaan moet worden aan de houders van al die verschillende winkeltjes. Want die winkeltjes zijn niet nodig. Al heel lang niet meer en toch stinken we er steeds weer in.

*doorhalen wat niet van toepassing is
Ik was er eigenlijk van overtuigd dat ik dit al eens op m'n Tweakblog gegooid had, maar blijkbaar toch niet.

Ook in het licht van wat ik gisteren schreef over de aangifte inkomstenbelasting op in dit geval Lubuntu en het drama daarbij, past in dit straatje: waarom kun je als ondernemer wel je BTW-aangifte doen via een webpagina en is dit niet mogelijk met de inkomstenbelasting? Het framework zou er dan toch al moeten zijn, zou je denken?